Το σχολείο μου

Το Γυμνάσιο στο οποίο πηγαίνω ονομάζεται 28^ο γυμνάσιο Θεσσαλονίκης. Βρίσκεται στην Εγνατία οδό, στο ύψος της οδού Μπότσαρη. Αποτελείται από δυο κτήρια, ένα παλιό και ένα πιο καινούργιο. Και τα δύο είναι διώροφα και διατηρούνται σε καλή κατάσταση. Η αυλή έχει γήπεδο μπάσκετ, βόλεϊ και μια μεγάλη ράμπα .

Στον ενάμιση χρόνο που βρίσκομαι σε αυτό το σχολείο έχω διαπιστώσει ότι υπάρχουν πολλά θετικά στοιχεία.  Μου αρέσει –για παράδειγμα- που στην αίθουσα της πληροφορικής υπάρχει διαδραστικός πίνακας. Είναι ένας πίνακας ο οποίος συνδέεται με τον υπολογιστή και ακουμπώντας στην οθόνη αντικαταστείς το ποντίκι. Ακόμη μου αρέσει που το σχολείο μας έχει αίθουσα χημείας (χημείο), εξοπλισμένη με πολλά όργανα και χημικές ουσίες, που μας βοηθούν στα πειράματα, ενώ και η αυλή είναι ένας ευχάριστος χώρος που χάρη στα παγκάκια και στα γήπεδα περνάμε όμορφα στα διαλείμματα. Όσον αφορά τη διαδικασία της μάθησης είναι πολύ θετικό που στο σχολείο μου υλοποιούνται πολλά ενδιαφέροντα προγράμματα, με αποκορύφωμα το Commenius που μας έδωσε την ευκαιρία να έρθουμε σε επαφή με τόσα παιδιά από άλλες χώρες. Πάνω από όλα βέβαια μου αρέσουν οι καινούριοι φίλοι που έχω κάνει και συνεννοούμαστε περίφημα, ενώ και καθηγητές μας είναι προσιτοί και συνεργάσιμοι.

Ωστόσο υπάρχουν και κάποια πράγματα που δε μου αρέσουν στο σχολείο μου και θα ήθελα να βελτιωθούν. Στο καινούργιο κτήριο τόσο το ασανσέρ αλλά και –κυρίως- οι τουαλέτες δεν λειτουργούν. Επίσης θα διευκολυνόμασταν πολύ στο μάθημα αν οι υπολογιστές ήταν πιο σύγχρονοι. Τέλος θα ήθελα να πηγαίναμε περισσότερες εκπαιδευτικές εκδρομές.

Παραβλέπω όμως τα αρνητικά, κρατώ τα θετικά και απολαμβάνω το χρόνο που μου μένει να περάσω στο 28^ο γυμνάσιο.